December 19th, 2012
deanna15:


BELLE DE JOUR 2013 PLANNER GIVEAWAY!!!!
this is my 2nd giveaway to all my followers. a BDJ 2013 Planner!!! 
How to win: 
Reblog the post *likes not counted
the winner will be randomly picked up on December 31, 2012, the draw will be computer-generated. 
To all the LADIES!!! 
REBLOG NOW 
REBLOG NOW 
REBLOG NOW 
REBLOG NOW 
REBLOG NOW 

XOXO,
Deanna15 ♥

deanna15:

image

BELLE DE JOUR 2013 PLANNER GIVEAWAY!!!!

this is my 2nd giveaway to all my followers. a BDJ 2013 Planner!!! 

How to win: 

Reblog the post *likes not counted

the winner will be randomly picked up on December 31, 2012, the draw will be computer-generated. 

To all the LADIES!!! 

REBLOG NOW 

REBLOG NOW 

REBLOG NOW 

REBLOG NOW 

REBLOG NOW 


XOXO,

Deanna15 ♥

(via deanna15)

oh-so-coco:

As a model, I’m horrified by Instagram’s proposed new terms of service. As a human being I’m outraged. The new terms, set to go into effect on January 16th, pretty much grant Instagram free reign to do anything they want with your pictures and data. They can sell your username, your profile…

(Source: Mashable)

November 8th, 2012

wtf?

i always wonder…

what the F*ck is wrong with me?

August 2nd, 2012

ISA PA(original)

sa bawat pagsubok
pinipigilang pumatak ang luha,
ngunit nagliliparang alabok
waring nagsimula ng baha.

punung-puno na ang salop,
nagpupumiglas nang umapaw.
Isa, dalawa, tatlo: HIGOP!
lunukin mong lahat araw-araw. 
 

nakikita mo ba talaga ako?
nagpapalakas sa bawat pagbato.
para na rin akong nakapako
sa mga problemang walang sinasanto.

pinipilit ang ngiti,
pinapanatili ang pagtayo,
pero kung ganito na lang parati,
tatangayin na ‘ko ng bagyo.

-073112- 

July 20th, 2012

updharmadown:

psychobabblings:

Anino (unreleased track), Up Dharma Down

Pagod na ang mga labi kahit wala pang sinasabi
Puro minsan na lang, nakapako sa aking isipan
Tahan na, umiiyak ka na naman
Hindi ba’t ikaw din ang papahid ng luhang yan

Hindi ka ba nag-sasawa sa tuwing titindig at titig sa salamin
Lahat ay nag-wakas,nakamtan ang kalayaan ko
Habang mayroon pang nalalabing lakas, nais kong malaman mo

Heto ako, sumpang hindi na uulit pa
Heto ako, handang-handang iwanan ka
Heto ako, mamumuhay ng mag-isa
Heto ako, ba’t nariyan ka pa

Ipagpaumanhin mo sana ang takbo ng isipan kong ito
Sadyang ganyan lang tal’ga, wala sa katwiran
Alam mo, tama na tapos na ang nakaraan
Hindi ito nararapat gawan ng paraan

Hindi ka ba naiinis sa tuwing ika’y sinisisi
Sa pag-ibig na kailan ma’y hindi na umusbong
Noon ay sinabik, ngunit ngayon ako’y nagbabalik
Dahil lamang sa nag-iisang saglit na silayan kang muli

Heto ako, nakatayo sa iyong harapan
Heto ako, handa na atang masaktan
Heto ako, ‘di na mag-papapigil pa
Heto ako, nariyan ka pa ba

Heto ako, dahil sa iyo’y gulong-gulo
Heto ako, sana’y paniwalaan mo
Heto ako, umaawit, litong-lito
Heto ako, unawain mo

Kailangan pa ba, kailangan kita
Nasaan ka na, nariyan ka pa ba
Ika’y sumumpa, hindi mawawala ang iyong pag-sinta
Huwag mo, huwag mo akong iiwan

Patawad kung ikaw ay nasaktan

EDIT: This is a track from Armi. :)

(Source: mgakuhanin8n, via uddcommunity)

June 25th, 2012
easier said than done..

easier said than done..

(Source: the-intact, via deanna15)

May 17th, 2012

panibugho

ikaw.
ang tao na.
kahit ilang ulit mo.
akong saktan.
lokohin.
paniwalain.
at baliwalain.
isang ngiti mo lang.
kahit hindi ako ang dahilan.
basta nakikita kitang masaya.
kahit na iba ang iyong kasama.
kahit na gusto kitang kamuhian.
kahit na kinamumuhian na kita.
babalik pa din ako. 
andito pa din ako.
kasi kahit bumaligtad ang mundo.
ikaw.
ikaw pa din.
ang.
 …(hindi ko masabi)
kailangan ko ng pagmamahal mo.
iyo na ang mga salita mo.
naiiwan ako.
nagugulumihanan.
kung anong mararamdaman ko.
mahal kita.
kinasusuklaman kita.
sa huli.
ganito pa din ako.
at ganyan ka pa din.

 

May 16th, 2012

sastre

Isa kang sastre.
Nakakamtan ang kaligayahan sa paghahabi,
ngunit hindi sinulid ang iyong pantahi bagkus ay mga salita na nanggagaling sa namimilog mong utak.
Dila na kasing talim ng karayom sa tabil ay lumikha ng isang obra ng kasinungalingan na ipinasuot mo sa akin.
Sa bawat pag-ikot ng kamay ng oras, ipinarada ko ang ginawa mong obra, ipinagmalaki na parang akin.
Natanto ang lahat nang ituro ng kamay ang labindalawa; kinailangan kong tumakbo. Magtago.
Manlinlang.
Gaya mo, ginawa mo akong kagaya mo.
Natutunan ko na ding maghabi ng mga salita na ipinapasuot ko sa iba, upang sa gayon ay hindi nila malaman na ikaw ang may gawa.
Gustuhin ko mang putulin ang sinulid ay hindi ko magawa, napakaganda ng kasinungalingang nilikha mo na kung pwede lang suotin ko habang buhay ay gagawin ko.
Kung anong iginanda ng panlabas na anyo nito ay ganoon kagaspang ang pakiramdam sa loob; o doble pa!
Pero titiisin ko ito, kahit gaano pa kasikip; kahit hindi na ako makahinga.
Dahil ikaw ang sastre na may likha sa akin at sa mundo ng kasinungalingang ginagalawan ko.
Kahit gusto kong putulin ang sinulid na nagdudugtong sa atin,
hindi ko maaring gawin.

May 14th, 2012
She never gives a straight answer, always hiding behind a curtain of vague words and round about phrases. She walks in circles, always just out of reach. They call her manipulative, evasive, always twisting what people say to suit her needs, but she’s not like that, not really. She just doesn’t know how not to speak in riddles, how not to build mazes and paradoxical labyrinths with every word she says, because it’s so ingrained into every fiber of her being. It’s a defense mechanism, really, more than anything. When people attack her, when they laugh and scoff at her, she withdraws within herself and spits out sentences that seem to mean everything and nothing all at once. It’s a defense mechanism, because if they can’t find her behind the haziness she’s constructed around herself, they can’t touch her, can’t even hurt her, even if sometimes they’re right when they call her pretentious or false or deceitful. It’s hard to tell which started the other, if she’s like this because they pick apart at her or if they scratch at her until her heart bleeds because she makes mazes. Her life is something of a web of intricacies just like her speech, but she doesn’t know how to do differently, doesn’t know how to stop.

Isabella Sunday  (via pasdedemain)

Because for the first time, I felt like I was SEEN.

(via thoughtsbeneaththecurls)

(Source: larmoyante, via nostalgicallyjaded)

May 11th, 2012

Lord…

embrace me tonight…
this poor shattered heart i’m trying to piece together 
is shattered even more!
embrace me tonight…
this poor soul trying to find it’s way
is now lost even more!
embrace me tonight…
for when i saw something to grasp
it slipped away before i could even touch it.
embrace me tonight…
or my sanity will leave
and insanity will escape out of me. 
embrace me tonight
dear Lord,
embrace me to sleep.
tonight.

#hatrediscreepinginside